Kieszonkowa waga elektroniczna

krótka historia

Pierwsza waga (jeszcze nie elektroniczna) pojawia się u Egipcjan przed 5 - 7 tysięcy lat. Była to waga dwuramienna z talerzami (szalkami), zwieszającymi się u jej końców. Dźwignia jej opierała się na stojaku. Jako ciężarki służyły kamienie (najczęściej granitowe), często rzeźbione w kształcie popiersi zwierząt.
Rzymianie stworzyli nowy typ wagi, zwanej od nich wagą rzymską lub bezmianem. Zamiast talerzyka z ciężarkiem był tu jeden tylko ciężarek przesuwany wzdłuż ramienia, które można wycechować, rytując na nim odpowiednie wartości liczbowe. Umiejętność ważenia bardzo ciężkich przedmiotów stawała się coraz potrzebniejsza. Bardzo kłopotliwe było np. ważenie wozów na bezmianie, umocowanych łańcuchami i podnoszonych w górę.
Pierwszą wagę do wozów wykonał w 1718 roku J. Leupold w Lipsku. Waga do wozów niewiele różniąca się od nowoczesnej to dzieło J. Wyatta (1741 rok).
Dzisiejsze wagi do pojazdów ważą nawet wagony kolejowe i mają długość platformy do 30 metrów. Waga dziesiętna ma mechanizm będący kombinacją dźwigni nierównoramiennych. Ciężar odważników może być 10 lub 100 razy mniejszy niż ważonego przedmiotu. Najczęściej wykorzystywany obecnie system był wynaleziony przez A. Quintenza (1821 rok), potem ulepszony przez Francuzów Rollego i Schwilguego. O wagach sprężynowych wspomina się już na początku XVII wieku. Wypróbowywano różne formy sprężyn, ale śrubowa okazała się najlepsza. Przykładem dość złożonej wagi sprężynowej może być waga do paczek pocztowych z kołową podziałką i obracającą się wskazówką. Na początku XIX wieku powstały wagi sklepowe z talerzami ponad systemem dźwigni, stanowiącym rozwinięcie systemu wynalezionego w 1669 roku przez G. de Robervala. Za twórcę wagi laboratoryjnej o nożowym podparciu belki uchodzi J. Black. Współczesne wagi elektronuiczne, laboratoryjne ważą 1 kilogram z dokładnością niekiedy do 1/100 000 gramów, sa to najczęściej wagi elektroniczne o wysokich marametrach metrologicznych. Nowoczesna waga elektroniczna powstała pod koniec lat 50tych w laboratoriach amerykańskich koncernów farmaceutycznych. Waga elektroniczna skonstruowana została w celu coraz dokładniejszego określania wagi, nawet do tysiecznego miejsca po przecinku. Wagi elektroniczne szybko trafiły pod strzechy wielkich domów aptekarskich ówczesnych metropolii, pozwalały bowiem na pomiary znacznie bardziej dokładne niż dotychczas. Do cech wag elektronicznych należy zaliczyć przede wszystkim dokładność pomiaru, a także bardzo małą awaryjność i kompaktowe kształty - w przypadku wagi kieszonkowej, nawet 10/10 cm co przy obecnych standardach metrologicznych jest ogromnym sukcesem konstruktorów. Wagi elektroniczne w połowie lat 60tych stanowiły już standard w laboratoriach farmaceutycznych i chemicznych. Podstawowymi cechami nowoczesnej wagi elektronicznej są poza dobrą klasą dokładności,
nie rzadko dochodzącej do tysięcznych cześci grama, wydajne zasilanie bateryje (waga kieszonkowa często posiada również zasilanie AC 9 lub 12V), wyłącznik czasowy oszczędzający baterie wagi, duży i dokładny wyświetlacz ciekłokrystaliczny, oraz przede wszystkim łatwość i intuicyjność obsługi. Wagi elektroniczne są dziś wykorzystywane szczególnie intensywnie w laboratoriach, gdzie waga elektroniczna spełnia wręcz nieoceniona rolę, w firmach jubilerskich, szczególnie wagi kieszonkowe i elektroniczne, a także w firmach handlowych i produkcyjnych. Bardzo ważną cechą nowoczesnych wag elektronicznych i kieszonkowych, jest współpraca ze sprzętem komputerowym. Waga kieszonkowa, elektroniczna z portem RS232 należy jeszcze wciaż do rzadkośći, jednak implementacje
portów USB/FireWire wydają się kwestią czasu. Zakres ważenia jaką legitymuje się typowa waga kieszonkowa lub waga elektroniczna to 0-25 kg, a dokładność pomiarów to ok. 0-1kg=2g 1-25kg=10g. Waga kieszonkowa charakteryzuje się przeważnie następującymi właściwościami : dokładność pomiaru to 0,01g, maksymalny udźwig 50g, duzy LCD i pamięć podręczna. Wagi elektroniczne i kompaktowe wagi kieszonkowe zdobyły rynek nie tylko dlatego że ich rozmary przypominają coraz częściej pudełka na papierosy, ale rownież dlatego że w ślad za miniaturyzacją, ani waga elektroniczna, ani waga kieszonkowa nie straciły najważniejszej cechy, stosunku ceny do dokładności pomiarów. Waga kieszonkowa wypiera coraz częściej złożone i skomputeryzowane wagi elektroniczne w coraz wiekszej ilości dziedzin, wagi kieszonkowe stały się już standardem jubilerskich, laboratoryjnym a także farmaceutycznym,
wagi elektroniczne wykorzystują uczelnie i naukowe ośrodki badawcze, głównie za sprawą ceny i dokładności pomiarów. Wagi kieszonkowe (o dopuszczalnych pomiarach do 25-500 g) i wagi elektroniczne (do prawie 1500 kg) są alternatywą dla drogich systemów pomiarowych stosowanych w przemyśle militarnym, ale również w przemyśle chemicznym, tekstylnym i precyzyjnym. Wszystkie produkowane obecnie wagi elektroniczne i wagi kieszonkowe powinny posiadać homologację, tj. stosowne świadectwo dopuszczenia wagi na rynek. Część modeli powinna posiadać tzw. legalizację (prawie wszystkie wagi elektroniczne i spora część wag kieszonkowych), jeśli waga miała by być podstawą sprzedaży.